Ieu maitot !!!!

Exercici d’estile | Junh 21, 2013

Vos vau parlar un pauc de lenga, d’estandardizacion o al mens de çò que ne compreni. Vos vau parlar d’occitan general. En parlar amb lo Domergue Sumien, ai comprés que la creacion d’un occitan estandard es pas una reduccion a un parlar particular o una reduccion del vocabulari. L’occitan estandard pluricentric es un occitan composit, fach amb de causidas normativas de segur, per çò de la gramatica, per çò del vocabulari. Es un occitan amb diferents gostes : auvernhat, gascon, lemosin, lengadocian, nissart, provençal, vivaroalpenc. 

Prengam lo vocabulari. Prengam lo mot « chin ». Aqueste mot a de variantas dialectalas : chin, chen. Ne fal causir una per l’occitan estandard. Aquò serà « chin ». Aqueste mot a maitot de sinomims mai o mens frequents o coneguts : can, gos, perre. E tots son valids per l’occitan estandard. « Gos » se ditz pas en Lemosin e « perre » es rare ? Tant pièg. L’occitan estandard es pas un parlar localizat adonc pren lo vocabulari de tots los parlars, manca los francismes inutils.

Vaquí çò qu’es malaisit : la causida entre las formas dialectalas e los francismes. Es lo trabalh dels linguistas de far d’un costat lo recensament de çò qu’existís e de l’autre la causida per la lenga estandard – per que per lo parlar de tots los jorns, amb lo vesin, lo petit, per la poesia amb lo ritme lemosin o vivarés, lo parlar local, amb sas causidas, ligadas a l’usatge es çò que fal.

Finalament, es plan acepte d’escriure en occitan estandard. Per exemple en occitan general (lo qu’a lo gost lengadocian). Sufís d’escriure dins son parlar puei de modificar qualques conjugasons, qualques formas gramaticalas, e de lengadocianizar lo vocabulari. Qu’es çò que veni de far amb aqueste tèxte. Un exercici d’estile. Avetz reconegut lo lemosin jos la pintura lengadociana o semblava de lengadocian vertadier ? Perque, o fal saber, coneissi de parlar lengadocian.

Tornarai escriure en occitan estandard, amb d’autres gostes. Per veire çò que balha. Mas totjorn en partant de mon parlar lemosin. Ne’n coneissi pas d’autre.

Advertisements

Mandat dins lenga

5 Comentaris »

  1. Adishatz

    Òsca e mercés pr’aqueste exercice didactic deus interessants !

    Fin finau se v’enteni de plan, la fòrma estandard que seré « chin » mes en acceptar las autas fòrmas parièr. Badonc n’i auré pas ua senon mantruas fòrmas, e un diccionari occitan estandard que’s semblaré drin a un gran diccionari de sinonimes… Que m’agrada hòrt en principi. Ne saberèi pas jamei tròps mots !

    Totun que’m sembla çò de mei aisit qu’ei lo monde qu’utilizin lo dialècte qui mestrejan (en har-s’i a mestrejà’u lo mei plan qui posquin). B’èi remarcat fòrças occitans (coma vos, per exemple) que son d’escapsa entà parlar dus o tres dialèctes (e mei lo catalan)… mes n’ei pas dat a la màger part.

    Atau, delà l’exercici d’estile, que se m’escapa lo prètzhèit. S’ei occitan estandard, perqué « colorejà’u » de gascon o de lemosin ? Tan vau parlar lo dialècte de com cau.
    Que visiti sovent sites o blògs occitans. Qu’i daishi comentaris en gascon e que’n legi en d’autes dialèctes, o quitaments en catalan : que’us tròbi tots de bon compréner, e qu’ei çò de medish entaus articles, solide.
    A sobras d’escambiar dens un sarròt de parlars desparièrs, los manlhèus de l’un parlar o dialècte tà l’aute que son inevitables — e mei que son de desirar, pr’amor que son un senhau de la vitalitat de la lenga. Mots (o torns) atau que n’utilizi dejà, shens que remplacin los de noste, senon coma variantas.
    Que’m sembla qu’ei atau, en desvolopar l’intercomprenença, que’s constituirà ua « koinè » panoccitana, la qui serà vertadèrament ua lenga de tots, especiaument pr’amor que serà mei « instintiva » que non pas « forçada ».
    Mes que costerà temps.

    Que crei tà estar vitèc l’occitan que deu estar espontanèu. Alavetz que vau contunhar de parlar e d’escríver en « sud-landés » e qu’espèri tanben los aranés e los de Bordèu, los lemosins, los provençaus e los de las Valadas, etc. que contunheràn de m’enriquir en hà’m partatjar los lors parlars (e b’èi hida qu’ac heràn, cap inquietud) !

    Hètz beròi !
    J.I.

    Comentari per Joan-Ives G. — Junh 22, 2013 @ 2:14 del tantòst

  2. Bonjour,

    c’est de l’occitan va¢h€-qui-rit ce truc nationaliste. Un concept qui officiellement est un fromage, sans goût, sans saveur, uniforme dans un monde uniforme.

    Je suis bien benaise de ne pas être concerné par celà.

    JP qui préfère le fromage de Beaufort© à la Mimolette®
    😉

    Comentari per janpeire — Junh 24, 2013 @ 1:00 del tantòst

  3. de l’occitan « hors-sol », aucun intérêt !
    les linguistes occitans ont l’air fin de vouloir à tout prix nous pondre un standard alors que ça fait des décennies qu’ils nous surinent que tous les dialectes et même tous les parlers occitans (quelques dizaines voire centaines si on pinaille) sont intercompréhensibles (ce qui n’est ni vrai ni faux, ça dépend du niveau d’intérêt et de culture des locuteurs -les linguistes occitanistes, il est vrai, comprennent à peu près toutes les variantes occitanes, ce qui n’est pas le cas du populo)…

    Comentari per samouraud — Julh 31, 2013 @ 2:35 del tantòst

  4. Güaita! En gascon, un chin n’ei pas un can, qu’ei ua persona, un nin.

    Comentari per Joan Peiroton — Agost 26, 2013 @ 7:05 del tantòst

  5. Ben enteressat lo tiu experiment! Ai vuelha de provar a far lo mesme iu decò, bèla si dins lo miu cas seria un barbareat lengadocianisat de gascon pirinenc ème vivaroaupenc 🙂

    Comentari per Yuji — Setembre 10, 2013 @ 3:37 del tantòst


Laissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Cambiar )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Cambiar )

Connecting to %s

%d bloggers like this: