Ieu maitot !!!!

Un plan brave chin blanc | Junh 16, 2014

Un istòria qu’escrivei i a quauquas annadas e que cresiá aver publiada. Vei-la-quí.

« Ente es ‘queu chenard ? » Danís trembala sus la plaça de la Republica. « Poton ! Poton ! » Coma d’autres, viu ‘quí, sus la plaça, entre las botelhas de bierras e son chin. Son plan brave chin blanc. Son chin que tròba pas. « Poton ! Poton ! » Auva ‘na janglada. Quò ven d’un parcatge sosterrenh. « Poton ? » Entra. Vei dins un canton ‘na fòrma negra. ‘N òme. Mai un chin. Son chin. Son plan brave chin blanc, lo ventre dreibit, la tripalha per terra. E l’òme que vira sa chara vers se. ‘Na chara tot plen de sang.

Virginia e son oncle son ‘sietats davant la television, dins un vielh canapè. Tot es vielh chas lo Jan-Loís. Li plai a Virginia de venir ‘quí. Aima son oncle. Li parla de las oras de temps. En patois, coma eu ditz. Ela, ‘la parla l’occitan. ‘La l’aprenguet a la Calandreta. Lo Jan-Loís es un òme estranh. Totjorn flapit, esrancat. Parla pas tròp mas escota sa nebota. Escota sa vita, sas amors, sas revòltas.

Quò es l’ora de las informacions regionalas. La tela mostra un jornalista plan metut, plan coifat. « Vos parle en directe de la plaça de la Republica a Limòtges. Arser, un vagabond fuguet trobar esventrat, emb son chin meitat devorat, a l’entrada d’un parcatge sosterrenh. Marçau, un companh dau mòrt, nos conta çò que viguet ier ». La camèra passa sus la chara blanchinharda, ‘bracada d’un jòune. «  Danís cerchava son chin. Auvei ‘na credada. Corriguei e viguei un tipe emb una peu de lop sus l’eschina que fugiguet dau parcatge. L’i trobei lo Danís mai son chin. »

« Quò es mas de la conariá, tot ‘quò ! Un tipe emb una peu de lop ! Perque pas ET o Dracula ! M’en vau querre quauquaren de beure. Ne’n vo’es tu maitot ? » ‘La pensa que lo gronhament de son oncle voliá dire non. S’en va a la cosina. « N’i a quauquaren que pudís dins ta cosina, Tonton ! Qu’es te qu’a bacat lo chin dau tipe arser ? T’as tornat la charonha maison ? » Virginia ritz de sa blaga que tròba plan fina. Cercha d’ente ven ‘quela odor. Ven d’entre dos muebles. ‘La l’i tròba ‘na peu de lop frenida, limada, cuberta de sang meitat sec.

Advertisements

Daissar un comentari »

Laissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Cambiar )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Cambiar )

Connecting to %s

%d bloggers like this: