Ieu maitot !!!!

Tornar maison

Març 19, 2011
Daissar un comentari

Limòtges. Uech oras de l’enser. Barrutle sus lo cai de la gara daus Benedictins. Espere lo trin de París. Tòrne maison. Tres oras de viatge per ‘ribar gara d’Austerlitz. E tornar trobar la capitala. E tornar un banlegaire.
París, v-onze oras de l’enser. Córrer. Córrer per ‘trapar lo darrier metro, córrer per ‘trapar lo darrier bus. E ‘ribar maison.
Lo metro fila dins lo tuneu en tut credar. Dempuei quand coneisse queu planh dau trin que fug dins son cròs ? Totjorn, me sembla. Perque los banlegaires son daus rats. Daus rats daus champs de la banlega ente flurissen las flors de betum. Daus rats qu’envaïssen París chasque matin per dejós, per lo metro. Los parisencs, ilhs, viven denaut. Prenen lo bus.
Lo trin suert de son cròs . Enfin lo ciau, quauques lunons. Se vesen pas las estalas a París. Aicí un pauc. A pas chamnhat de plaça, l’arrest de bus que preniá per ‘nar au collegi. Monte. Sirai tòst ‘ribat a ma residéncia.
Ma mair me disset : « Veiràs, l’an securizada la residéncia. » De las grilhas a l’entorn. De las pòrtas emb daus còdis, daus badges, de las claus complicadas e charas. Securizada. Viure dins ‘na preison per que lo monde t’emerden pas. E ente fan de la bicicleta, los dròlles de la residéncia, aura ?
Córrer, d’enguera. E tornar préner lo trin. Nòu oras demiá de l’enser. Los Monts d’Embasac se dessenhen dins la nuech. Sirai leu tornat maison.

Advertisements

Mandat dins exilh,ieu,licéncia

Einuech

Setembre 1, 2008
1 comentari

Einuech, sei partit
E ta chara me soritz
Tras l’estra dau trin

Einuech, sei partit
T’espera, la veitura
tornaràs sola

Einuech, sei partit
Tras los borgs, fila lo trin
Mai lo bigarroelh

Einuech, sei partit
Lo liech es freg, ‘questa nuech
E mon còr pura

Einuech, sei partit
La maison t’as l’aer voida
Leu leu, tornarai


Mandat dins exilh,ieu,poesia

L’espanhòla

decembre 3, 2007
Daissar un comentari

Chas me, ai lo metòde Òc-Ben per aprener l’occitan. Trobei los disques a la biblioteca. Decidei de los manlevar. A maison, ne’n prenguei un, a l’azard, e lo botei dins lo lector. Era en provençau. Escotave sens portar ‘tencion. Subran, trassaliguei. Aviá auvit Múrcia. Non, quò se pòt pas. Es un metòde d’occitan, pas de castelhan. Cerchei lo texte dins lo libre. Pagina 129. Legiguei : Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.* Parlava ben de Múrcia. Mai parlava daus meus, de nòstra istòria. Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia. Pas qu’en Provença. A París coma ma granda. A Grenòble coma sos cosins. ‘Quela frasa me desviret. I aguet tant de murcians per migrar que ‘queu tipe ne’n parle dins un libre ? Zo sabiá pas. Pensave a ma granda, a son exilh que pòrta dins son còr dempuei tant d’annadas. Aviá pas nòu ans quand ‘ribet en França. L’emocion me preniá a la coleta. Me la chaliá depausar sus lo papier. Zo faguei dins la lenga de ‘quel òme que botet nòstra p’ita istòria de migrant dins son libre.

* Extrach dau libre Bogre d’ases d’Aimat Serre. IEO, A tots, 1974.

Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.

Te tanben, p’ita, ‘riberes dins un pais noveu, gras, jos un ciau griselard.

Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.

Te tanben, p’ita, laisseres ton solelh, tos manhans, ta plana secha e cruselada.

Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.

Te tanben, p’ita, passeres ta jòunessa entre l’escoba e las caçairòlas d’una maison borgesa.

Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.

Te tanben, p’ita, agueres un moment de repaus. Quauquas annadas. Manqueres la generala mas la prumiera te manquet pas.

Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.

Perque sem nos partits ?
Benleu, eu voliá pas que muriguessas
Perque sem nos partits ?
Benleu, eu voliá que visquessas


Mandat dins exilh,ieu,poesia

Origines controlées

Novembre 29, 2007
Daissar un comentari



Lo Mouss e l’Hakim, los tolosans de Zebda mai de 100% Collègues, nos menan dins un viatge au còr de lor memòria, la memòria de lors pairs, la de l’imigracion argeriana en França. 11 Chansons de l’immigration algérienne, de las annadas 50 a las annadas 80, que fan tornar viure los bars daus trabalhadors imigrats emb lors scopitones, quilhs juke-boxes a imatges. Chançons de l’exilh en França, ‘laidonc chançons de França, en frances mai en tamazigh. Chançons dau patrimòni nòstre, patrimòni de la France d’en bas, richa de sa diversitat.

Un resson particular a mas orelhas. Lo resson de mos amics d’enfància, dins nòstra banlega parisenca, lo resson de l’exilh de nòstras familhas dins nòstres còrs. Las difficultats socialas mai l’esper, lo mespres mai la fiertat per nòstras identitat diversas. Aneraz wala aneknuPusleu petar que plejar disia Matoub Lounès. Uei coma ier, lachem pas !


Mandat dins exilh,musica,video