Ieu maitot !!!!

Bona annada !

Genièr 18, 2012
1 comentari

Mon amic legeire, perdut sus queu blògue, te desire ‘na bona annada 2012 !

Advertisements

Mandat dins amics,ieu

Migracion reüssida

Junh 24, 2011
3 Comentaris

NireBlog barra son servici a la debuta de julhet e nos explica coma migrar sus WordPress. Alaidonc, migrei…


Mandat dins ieu

Tornar maison

Març 19, 2011
Daissar un comentari

Limòtges. Uech oras de l’enser. Barrutle sus lo cai de la gara daus Benedictins. Espere lo trin de París. Tòrne maison. Tres oras de viatge per ‘ribar gara d’Austerlitz. E tornar trobar la capitala. E tornar un banlegaire.
París, v-onze oras de l’enser. Córrer. Córrer per ‘trapar lo darrier metro, córrer per ‘trapar lo darrier bus. E ‘ribar maison.
Lo metro fila dins lo tuneu en tut credar. Dempuei quand coneisse queu planh dau trin que fug dins son cròs ? Totjorn, me sembla. Perque los banlegaires son daus rats. Daus rats daus champs de la banlega ente flurissen las flors de betum. Daus rats qu’envaïssen París chasque matin per dejós, per lo metro. Los parisencs, ilhs, viven denaut. Prenen lo bus.
Lo trin suert de son cròs . Enfin lo ciau, quauques lunons. Se vesen pas las estalas a París. Aicí un pauc. A pas chamnhat de plaça, l’arrest de bus que preniá per ‘nar au collegi. Monte. Sirai tòst ‘ribat a ma residéncia.
Ma mair me disset : « Veiràs, l’an securizada la residéncia. » De las grilhas a l’entorn. De las pòrtas emb daus còdis, daus badges, de las claus complicadas e charas. Securizada. Viure dins ‘na preison per que lo monde t’emerden pas. E ente fan de la bicicleta, los dròlles de la residéncia, aura ?
Córrer, d’enguera. E tornar préner lo trin. Nòu oras demiá de l’enser. Los Monts d’Embasac se dessenhen dins la nuech. Sirai leu tornat maison.


Mandat dins exilh,ieu,licéncia

Bona annada 2011 !

Genièr 3, 2011
3 Comentaris



Mandat dins amics,ieu

Chauma

Novembre 2, 2010
Daissar un comentari

Ne’n ai pro daus vielhs romaires a la retirada que se planhen de la chauma mai dau blocatge. An pas pus de gasolina per ‘nar querre lo pan en veitura au vilatge ? Los chaumaires bloquen l’economia dau país ? Pareis que sem passats rasís lo blocatge totau de l’economia… Que las grandas entrepresas an perdut d’argent… Filh de garça ! Faràn pas de profiechs a la fin de l’annada ? E las p’itas ? Blocadas maitot ? E lo govern pòt ren l’i far per que a desjà balhat tot l’argent a las bancas antan ? Son vertadierament meschants quilhs blocaires d’embestiar tot lo monde ! Mas… nòstras vitas, son pas blocadas per lo sistema ? Per lo chaumatge dau mens de trenta ans e dau mai de cinquanta ? De segur, sem pas los mai malaürós dau monde. Entre chaumatge, salaris blocats e retirada que vendrà pas, nòstra vita sirà tot-parier mens ròsa que la de las generacions precedentas. « Per prene sa retirada cal que qualqu’un la paga » çò-ditz la morala dau conte. Per préner sa retirada a taus plen, fau ne’n aver lo drech. E l’aurem pas, queu drech. Perque aurem pas pro cotizat. Ieu, emb mos 33 ans, sabe desjà qu’aurai pas mas annadas a 67 ans. Per préner ta retirada e la viure coma los vielhs romaires d’auei, te la fau paiar aura. Veiquí l’objectiu vertadier de la refòrma : dreibir un merchat de mai aus amics banquiers e asseguraires, lo de la complentària vielhum. Pas de sòus per paiar ? Pas de retirada… La França se desvelharà benleu. Per ‘nar querre los sòus ente son. Los sòus que ganhen mercés a nòstre trabalh.


Concors de biblioteca

Octòbre 17, 2010
4 Comentaris

La Melania nos mostra suvent sa biblioteca, emb tot plen de libres sabents… Ieu maitot, voliá vos mostrar qu’es tot plen de braves diccionaris !



Emai vesetz pas tot…

Mas, ai pas un ostau tan beu coma lo de la Mela… Sei dins un pitit appartament de centre-vila. Adonc, mos libres son pas totjorn sarrats dins ‘na biblioteca…


Mandat dins ieu,libre

15 linhas

Octòbre 8, 2010
2 Comentaris

Coma iò sabes, char lector, me sei marcat a ‘na licéncia d’occitan per correspondéncia. Licéncia ente estudiem la literatura moderna mai medievala, l’istòria occitana, la lenga (moderna mai medievala maitot), la quita lingüistica occitana. Avem un cors qu’a un nom plan evocator : practica moderna de la lenga. Non, char lector, qu’es pas un cors per potonar ton partenari d’un biais mai moderne. Non. Qu’es un cors ente, coma aviá dich un jornalista de TF1, parlem vielh per parlar jòune. Parlem la lenga occitana en utilizar las NTIC. Las nuvelas tecnicas de l’informacion e de la comunicacion. E qu’es aisat : sufís de far un blògue. E la professora vòu 15 linhas per setmana emb de la video, daus imatges, daus temas variats (e pas que las aventuras fabulosas dau pitit Guilhem que descrube la vita). Emai en far resson de çò qu’escriven los collegas (espere de veire çò que van escriure los amics de l’annada passada) o çò que se ditz dins la premsa. Quò farà, a pus pres, 13 messatges per la fin de l’annada. 15 linhas. L’i sei. Pas mens pas mai. Anem, lo còp que ven, t’auràs ‘na videòta, char lector. Mas pas de MP3. Sabe pas iò far sus Nireblog.


Mandat dins ieu,licéncia
Tags:

Avenidor

Agost 30, 2010
6 Comentaris

Auve suventas vetz, que los occitanistas son nonmas daus professors, daus còps un pauc copat dau monde. E l’occitan auria mestier de militants dins la vita, per l’i far viure la lenga. Mas los dos son liats. Daus profs perdeque far ? Per transmetre la lenga, que l’es pus dins l’encastre de la familha. E los escolans ? De segur, an mestier d’un environadís ente la lenga viu. Mas quel environadís, avem de iò crear. Qui ? N’autres, que parlem. Per los escolans que venen, que trobaren un espaci d’expression per lor occitan. Per que pueschen, ilhs tanben far viure la lenga. Mas qual es l’objectiu priond de tota quela machina a far parlar l’occitan ? Sauvar la lenga, de segur. La reviscolar en reviscolar la transmission familiala. Un raibe mai un desfis enòrme per tots los qu’an apres l’occitan. Per me, dempuei la debuta dau mes d’aust, queu desfis se ‘pela Guilhem.


Mandat dins ieu,lenga

29 de mai de 2005

Mai 29, 2010
3 Comentaris

Lo 29 de mai de 2005, lo pòple francés emai lo pòple occitan (57 dau cent daus votaires en Occitània granda) disseren de non au Tractat Constitucionau Europeu. Ives Lavalada parla dins sa cronica d’aura d’una « reaccion nacionalista e a basa xenofòba, egoïsta e replejada » e de « l’adicion daus corporatismes e la prevaléncia d’un chauvinisme istoric ». Diriá qu’era pusleu una reaccion contra los eleits, qu’eran de consent per un project europeu ente lo pòple vigueren pas pus sa plaça. De segur, troberen un mejan per iò far ratificar tot-parier. Aüei, vesem totjorn queu fossat entre lo monde politic europeu, globalament de consent per calmar los merchats financiers internacionaus en ipotecar l’avenidor daus pòples d’Euròpa. Lector, t’auràs compres que votei « non » queu diumenc 29 de mai de 2005. Voldriá donar paraula a un autre autor lemosin, Christian Viguié, que dins sos partis pris conta a son amic René Pons ‘quela nuech, plaça de la Republica a Limòtges, ente i’era coma se. Qu’es un texte escrich en francés, la revirada es miá.

« Diumenc 29 de mai : victòria dau NON. Quau plaser de veire nòstres grands tragedians (politics, actors, jornalistas, …) nos anonciar l’apocalipsi !

A l’entorn de 10 oras de l’enser, beviam dau champanha, plaça de la Republica jos ‘na plueja plasenta e tedda. Lo monde venián emb lors botelhas, lors veires, emb ‘quela jòia tranquila, afirmant que demòra enquera, per çò qu’es de las luchas, dau pan sus la cleda. La luciditat e la jòia sont des mots qui vont très bien ensemble. Emb de l’engenh, òm ne’n podriá far ‘na chançon. »


Mandat dins amics,ieu,revolucion

Vacanças d’Òlt

Mai 17, 2010
1 comentari

Tòrne d’una setmana de vacanças. De las vacanças dins l’Òlt e mai precisament dins lo Carcin blanc. De las vacanças fòrça frejas e umidas per un mes de mai. De las vacanças ente n’i a pas ‘gut que lo solelh que me manquet…

‘Riberem lo dissabde dins nòstre pitit molin de Trespotz. Lo diumenc, en far lo merchat a Montcuc, ‘viserem ‘na ‘ficha per una festa occitana : teatre e dança tradicionala a la sala de festa de Montliausut. E perque pas ? Quand ‘riberem sus la plaçòta dau vilatge, qu’era per veire lo monde netiar e esgar la sala : qu’era ‘chabat, n’i aviá pas ‘gut pro de monde per causa de la plueja. Quò començava plan…

Lo diluns, vesiterem Caors (o Caurs coma es escrich sus la placa) e, en mai de las ‘fichas de Libertat per lor campanha 800 ans de Résistance, viguerem qu’un cinèma passava lo filme de la Coline Serreau, Solutions locales pour un désordre global. Emb un debat coma la realizatritz. E… perque pas ? Lo dimarts au ser, eram davant queu cinèma coma tot plen de monde. Mas, totas las plaças eran estadas vendudas en preventa. De que ? De las preventas coma a la FNAC dins un cinèma militant ? Oc-es ! Qu’era lo tipe de la biocoop locala que l’aviá dich a ma vesina dins la fila. La Coline essaiet plan de negociar quauquas marchas dins los escaliers mas non : n’i aviá pas pus de plaça. Nos conorterem davant ‘na crespa mai un veire de limonada.

Lo dimecres, deciderem de far un torn de bateu sus l’Òlt. De segur, n’i aviá pas pro de monde per emplir la gabarra. ‘Laidonc, partiguerem per lo Tarn e Garona, a veire un brave vilatge medievau : Lausèrta. Plan brave. Un cafè, le Puits de Jour, l’i fai daus concerts. Mauresca Fracas Dub l’i era passat lo diumenc. La seria contunhava…

Sem pas supersticiós. Mas, tot-parier, lo dijòus, deciderem de nos barrar dins lo molin per levar lo mau. De tot biais, quò plouguet tota la jornada. Alaidonc, n’i aviá ren de far. Lo divendres, partiguerem per Moissac a veire la famosa abadiá mai sa claustra. ‘Na genta vila emb daus paneus toristics en occitan. E la claustra era un endrech magic. L’i passerem la jornada entre l’abadiá, las ribas dau Tarn e un rescontre. Dins la carriera del Mostier (rue de la République sus la placa francesa), ‘na botica nos atiret : CD e instruments de musica dins la veirina. A l’en-dedins, d’autres instruments notadament de las replicas de quilhs que jugavan los personatges dau timpan de la pòrta sud de l’egleisa de l’abadiá. Au fons, ‘na sala d’espectacle, daus eschalons per lo public e ‘na scena. E lo proprietari que nos parlet de la sala, de la vila, dau chamin de Sent Jaume, de l’occitan… En surtir, ‘viguerei lo lògo òc per l’occitan sus la veirina. Ai benleu rescontrat lo Dédé Calvet. Rencure de pas ‘ver parlat en òc. Finalament, qu’eran pas tan meschantas coma quò, quelas vacanças d’Òlt.


Mandat dins conarias,ieu
« Pagina precedentaPagina seguenta »